Αρχεία Ιστολογίου

To σημείο μηδέν

flat1000x1000075f-u4Όταν μεγαλώσω θέλω να γίνω Tom Waits. Θέλω να βάλω φωτιά στους δίσκους μου. Να καούν όλοι. Στάχτη να γίνουν να γεμίσουν τα ρουθούνια μας βινύλιο. Να κάψω μαζί τους κάθε στίχο που γράφτηκε ποτέ, κάθε τραγούδι που συνέθεσε κάποιος άλλος. Όταν μεγαλώσω θέλω να γράψω ένα δίσκο για μας. Θα του δώσω το όνομα σου. Στην πρώτη πλευρά θα χωρέσω όλη την έμπνευση του κόσμου. Στη δεύτερη θα βάλω λίγο από το αίμα μας. Μα δε φτάνει. Θα συμπληρώσω σπέρμα, ιδρώτα, σάλιο. Θα βάλω φωνές και όλες εκείνες τις εκκωφαντικές σιωπές σου. Δεν θα σταματήσω μ’ ακούς; Θα τον γεμίσω με όλο το μέσα σου αυτό το γαμημένο δίσκο. Όταν γεμίσει με το μέσα σου λοιπόν θα κάτσω δίπλα στο πικάπ που αγοράσαμε μαζί, σε εκείνο το παζάρι που χαν στοιβάξει οι μπατίρηδες τις στιγμές τους δίπλα σε βιβλία, δίσκους, κηροπήγια, χρυσαφικά και παλιά νομίσματα. Μόλις η βελόνα γδάρει το βινύλιο δεν θα υπάρχει πια ροκ, φολκ, μπλουζ, τζαζ, πανκ και heavy metal. Θα υπάρχεις εσύ, η φτωχή μου πάρτη και ένα μπουκάλι ρούμι. Σαν την πρώτη φορά. Read the rest of this entry

Advertisements

Φύλακες άγγελοι

big_thumb_f7907123842d85a025f5bbb1d30c7c831«Ο χρόνος είναι ο χειρότερος γιατρός

Σε καίει, σε σκορπάει και σε παγώνει…»

Και να ‘μαστε πάλι εδώ. Ένα χρόνο μετά. Κι όμως, μοιάζει σα να μην πέρασε ούτε λεπτό. Συνέβησαν τόσα, μα τόσα πολλά. Σημαντικά, ανούσια, λάθη και σωστά, πρωτόγνωρα και αναμενόμενα…

Τόσα πολλά, όσα χωράνε σε 12  ολόκληρους μήνες. Read the rest of this entry

«Ο χρόνος είναι ο χειρότερος γιατρός»

time-is-running-out-2_00448799Η απώλεια… Βίωμα κοινό. Μια μοναδική, πικρή ιστορία για τον καθένα. Και καθεμία από αυτές τις ιστορίες, η πιο τραγική, η πιο δύσκολη. Γιατί για κάθε έναν από εμάς, εκείνος που «έφυγε», άφησε πίσω του ένα τεράστιο κενό. Μια σιωπή εκκωφαντική που ταλανίζει μυαλό και ψυχή. Άφησε σκέψεις, συναισθήματα, αναμνήσεις, στιγμές και όνειρα. Άφησε πίσω του μισή ζωή…

Read the rest of this entry