Αρχεία Ιστολογίου

To σημείο μηδέν

flat1000x1000075f-u4Όταν μεγαλώσω θέλω να γίνω Tom Waits. Θέλω να βάλω φωτιά στους δίσκους μου. Να καούν όλοι. Στάχτη να γίνουν να γεμίσουν τα ρουθούνια μας βινύλιο. Να κάψω μαζί τους κάθε στίχο που γράφτηκε ποτέ, κάθε τραγούδι που συνέθεσε κάποιος άλλος. Όταν μεγαλώσω θέλω να γράψω ένα δίσκο για μας. Θα του δώσω το όνομα σου. Στην πρώτη πλευρά θα χωρέσω όλη την έμπνευση του κόσμου. Στη δεύτερη θα βάλω λίγο από το αίμα μας. Μα δε φτάνει. Θα συμπληρώσω σπέρμα, ιδρώτα, σάλιο. Θα βάλω φωνές και όλες εκείνες τις εκκωφαντικές σιωπές σου. Δεν θα σταματήσω μ’ ακούς; Θα τον γεμίσω με όλο το μέσα σου αυτό το γαμημένο δίσκο. Όταν γεμίσει με το μέσα σου λοιπόν θα κάτσω δίπλα στο πικάπ που αγοράσαμε μαζί, σε εκείνο το παζάρι που χαν στοιβάξει οι μπατίρηδες τις στιγμές τους δίπλα σε βιβλία, δίσκους, κηροπήγια, χρυσαφικά και παλιά νομίσματα. Μόλις η βελόνα γδάρει το βινύλιο δεν θα υπάρχει πια ροκ, φολκ, μπλουζ, τζαζ, πανκ και heavy metal. Θα υπάρχεις εσύ, η φτωχή μου πάρτη και ένα μπουκάλι ρούμι. Σαν την πρώτη φορά. Read the rest of this entry

Ο τελευταίος πειρασμός…

Στράγγιξε το μπουκάλι στο ποτήρι. Ήταν το δεύτερο που τελείωνε σήμερα. Η ώρα ήταν περασμένες τρεις. Από τις 10 είχε αρχίσει και έπινε. Μοιραζόταν με το μπάρμαν ιστορίες που είχε ζήσει κάποτε. Είχε σταματήσει καιρό να ζει. Μόνο έπινε. Ανώνυμος εθισμένος. Τα ονόματα άλλωστε δεν έχουν σημασία. Ούτε η μορφή εθισμού.

Τι σημασία έχει αν λέγεται Γιάννης Πετρόπουλος ή  Σπύρος Σμυρνής;  Τι σημασία έχει αν πίνει αλκοόλ, χάπια, πρέζα, αν καπνίζει μανιωδώς, αν είναι τζογαδόρος, ιπποδρομιάκιας, χουλιγκάνι ; Καλοντυμένος η κακοντυμένος, όμορφος ή άσχημος, ψηλός η κοντός, άντρας ή γυναίκα. Read the rest of this entry