Category Archives: Διεθνή

Πόσα είναι τελικά τα τρία γουρουνάκια;

Και τώρα; Τώρα «πυκνώνουν τα σύννεφα πάνω από την Ιταλία». Αυτό αρχίσαμε να ακούμε και να διαβάζουμε όλο και πιο συχνά, όλο και πιο έντονα, αμέσως μόλις φάνηκε ότι το ζήτημα της Ισπανίας «τακτοποιήθηκε». Ποια η τακτοποίηση;

Η μεγάλη μεσογειακή χώρα αποφάσισε με τη σειρά της να πράξει ό,τι ακριβώς αρνιόταν η ηγεσία της πέντε μέρες πριν και ό,τι δεν φαίνεται να αποσπά τη συμφωνία του λαού της: να εναχθεί σε πρόγραμμα διάσωσης. Η οποία δόθηκε υπό την προϋπόθεση του αυστηρού ελέγχου από τους «κυρίους με τα μαύρα» και αποκλειστικά για τις τράπεζες, δεδομένου ότι η ανεργία του 25% δεν θεωρήθηκε σοβαρή υπόθεση. Read the rest of this entry

Εμείς και οι «αραπάδες»

Ο ανθρώπινος πόνος είναι μια κατάσταση υποκειμενική. Ειδάλλως, ένας διάσημος και πάμπλουτος ροκ σταρ, λ.χ., δεν θα αφηνόταν στη σταδιακή αποκτήνωση μέσω του αλκοόλ και των ναρκωτικών ή πάλι ένας ευκατάστατος Σουηδός συνταξιούχος δεν θα επέλεγε να ξεφύγει από την κατάθλιψη καταπίνοντας μεμιάς καμιά τριανταριά υπνωτικά χάπια. Επόμενο είναι να δεχθώ, επίσης, ότι η συγκρισιμότητα παρόμοιων καταστάσεων είναι πάντα σχετική και παρακινδυνευμένη.

Παρ’ όλα αυτά, προσπαθώ να φαντασθώ ποια στάση θα παίρναμε αν καλούμασταν να επιλέξουμε ανάμεσα, από τη μια πλευρά, στη ζωή εδώ, στην Ελλάδα του Μνημονίου, με όλες τις στερήσεις και τις θυσίες που μας περιμένουν, και, από την άλλη, στη ζωή σε μια χώρα όπου το προσδόκιμο της ζωής είναι τα 53 χρόνια και το 39% των παιδιών κάτω των πέντε ετών είναι λιποβαρή, όπου αντιστοιχεί ένας γιατρός ανά 50.000 κατοίκους (ενώ εμείς είμαστε τρίτοι στην παγκόσμια κατάταξη με 6 ανά 1.000 κατοίκους) και 8 αυτοκίνητα ανά 1.000 κατοίκους (ενώ σε εμάς 451), όπου μόνον το 2,2% διαθέτει κινητό τηλέφωνο (και οπωσδήποτε όχι iPhone ή Blackberry…) ενώ το δικό μας ποσοστό φθάνει το 90,3%. Δεν χρειάζεται να προσπαθήσω πολύ για την απάντηση. Read the rest of this entry

Ο δρόμος της Αργεντινής

Οταν ένας λαός βρίσκεται σε αδιέξοδο, θέλει να ακούσει ότι τα πράγματα δεν είναι όπως φαίνονται, θέλει υποσχέσεις για μια ανώδυνη διέξοδο από μυστικό μονοπάτι. Στην Ελλάδα σήμερα, όπου ο καθένας ζει τη δική του πραγματικότητα, ενώ πιστεύει ότι οι άλλοι συνωμοτούν εναντίον του, ακούγεται συχνά (από Αριστερά και Δεξιά), ότι θα έπρεπε να χρεοκοπήσουμε όπως η Αργεντινή το 2001 και να τραβήξουμε τον δικό μας δρόμο. Ως ακλόνητο επιχείρημα, δείχνουν ότι η πλούσια νοτιοαμερικανική χώρα είχε τον ταχύτερο ρυθμό ανάπτυξης στην περιοχή από το 2003.

Υπάρχει μια σύντομη απάντηση σε αυτό: τα προβλήματα της Αργεντινής δεν λύθηκαν ακόμη. Αντιθέτως, η χώρα παιδεύεται ακόμη – σε ένα διεθνές περιβάλλον πολύ πιο δύσκολο απ’ αυτό των προηγούμενων χρόνων.
Προτού κάνουμε συγκρίσεις, είναι χρήσιμο να θυμηθούμε πού βρισκόμαστε σήμερα στην Ελλάδα. Read the rest of this entry

Κάτι αλλάζει στην Πόλη

Οσοι ταξιδεύουν στο εξωτερικό, τον τελευταίο καιρό, μεταφέρουν λίγο-πολύ την ίδια αίσθηση. Οχι τόσο στο αναμενόμενο, πώς καταγράφεται, δηλαδή, η ελληνική κρίση στις αντιδράσεις των ξένων συνομιλητών, αλλά στον τρόπο που αντιλαμβανόμαστε πλέον εμείς τον υπόλοιπο κόσμο. Η Ελλάδα απομονώνεται, αναδιπλώνεται σε έναν εαυτό επικίνδυνα εσωστρεφή, αυτάρεσκα καταστροφικό. Και σε άλλες ευρωπαϊκές πόλεις τα οικονομικά προβλήματα πιέζουν ασφυκτικά, όμως όταν απομακρύνεσαι από την Αθήνα, αντιλαμβάνεσαι με μεγαλύτερη διαύγεια ότι η κρίση στη χώρα μας είναι πρωτίστως δομική και θεσμική.

Ενα πυκνό επαγγελματικό τριήμερο στην Κωνσταντινούπολη, με συναντήσεις, συζητήσεις και άφθονο περπάτημα στους δρόμους, επιβεβαιώνει με τον πιο αδιαπραγμάτευτο τρόπο ότι η γειτονιά μας αλλάζει με γοργούς ρυθμούς και εμείς πορευόμαστε με εξίσου μεγάλη ταχύτητα στην αντίθετη κατεύθυνση. Read the rest of this entry

Η εξέγερση των Ευρωπαίων

Σείεται εκ θεμελίων το πολιτικό σκηνικό της Ευρώπης. Η ακολουθούμενη σε όλη την ΕΕ πολιτική λιτότητας προκαλεί πλέον τόσες αντιδράσεις εκ μέρους των πολιτών σχεδόν όλων των κρατών – μελών της, ώστε και στις 16 χώρες που έχουν γίνει εκλογές τα τελευταία δύο χρόνια έχουν ανατραπεί και οι 16 κυβερνήσεις! Δεν γλίτωσε καμία! Κάθε νέα εκλογική αναμέτρηση εντάσσεται αυτομάτως πλέον στο πλαίσιο αυτό.

«Η μεγάλη οργή των λαών της Ευρώπης» ήταν π.χ. ο τίτλος άρθρου στη γαλλική εφημερίδα «Λε Μοντ» και ανάλογο το περιεχόμενό του. «Οι ψηφοφόροι εξεγείρονται… Καταδικάζουν μια πολιτική λιτότητας που εφαρμόζεται με ενιαίο τρόπο ταυτόχρονα σε ολόκληρη την Ευρωζώνη» γράφει ο αρθρογράφος και συνεχίζει: «Στην Ιταλία, την Ιρλανδία, την Ισπανία, την Πορτογαλία, τη Γαλλία ακόμη και στην Ολλανδία το ηθικό έχει καταρρεύσει. Υπάρχει παντού το αίσθημα μιας αδιέξοδης κατάστασης» τονίζει. Read the rest of this entry

Γαλλία: Νέος Πρόεδρος ο Ολάντ

Ο Ολάντ περνά τις πύλες του Μεγάρου των Ηλυσίων με 51,7%, βάσει της επίσημης ανακοίνωσης του γαλλικού υπουργείου Εσωτερικών με καταμετρημένο το 99% των ψήφων. Οι κάλπες στο σύνολο της γαλλικής επικράτειας έκλεισαν στις 21:00 (ώρα Ελλάδος) και τα exit poll έδιναν νίκη 51,8% (ινστιτούτο Ipsos) και 52% (TNS Sofres). Την εκλογή του Φρανσουά Ολάντ είχε ήδη «αναγγείλει» ο βελγικός Τύπος με τα exit poll να του δίνουν ποσοστό από 52% έως 53,3%.

Ο εκλεγμένος πρόεδρος της Γαλλίας  θεωρεί ότι η νίκη του στις προεδρικές εκλογές συνιστά την αρχή «ενός κινήματος που ανατέλλει παντού στην Ευρώπη και ίσως και στον κόσμο», μιλώντας την Κυριακή το βράδυ σε ένα πλήθος υποστηρικτών του στο Παρίσι.  «Είστε κάτι παραπάνω από ένας λαός που επιθυμεί την αλλαγή, είστε ήδη ένα κίνημα που ανατέλλει παντού στην Ευρώπη και ίσως στον κόσμο για να μεταφέρει τις αξίες μας, τις προσδοκίες μας και την αξίωση για αλλαγή. Σας ευχαριστώ, σας ευχαριστώ» είπε ο Ολάντ στους δεκάδες χιλιάδες ψηφοφόρους του που είχαν συγκεντρωθεί στην πλατεία της Βαστίλης και τον επευφημούσαν. Read the rest of this entry

Οταν το χρήμα πνίγει την πολιτική

Ας εξετάσουμε τις υποθέσεις του «Μέρντοκ Σιλάι» και του «Μπο Τζέιμς». Ανάμειξα τα ονόματα γιατί τόσο η Βρετανία όσο και η Κίνα κλυδωνίζονται από παρόμοια σκάνδαλα. Τα οποία βεβαίως δεν εκτυλίσσονται με τον ίδιο τρόπο σε μια από τις παλαιότερες δημοκρατίες στον κόσμο και στην παλαιότερη απολυταρχία του κόσμου.

Φανταστείτε μια απολύτως ανεξάρτητη δικαστική έρευνα, μια πολυκομματική κοινοβουλευτική επιτροπή και έναν εν πολλοίς ελεύθερο Τύπο να ερευνούν το σκάνδαλο Μπο Σιλάι στο Πεκίνο. Φανταστείτε πολιτικούς της αντιπολίτευσης να ανακρίνουν τον πρόεδρο Χου Ζιντάο. Read the rest of this entry

Πλουτοκρατία, παράλυση, αβεβαιότητα

Πριν από την οικονομική κρίση, συχνά έδινα διαλέξεις στις οποίες συζητούσα για την αυξανόμενη ανισότητα, υποστηρίζοντας ότι η συγκέντρωση του πλούτου προς τα πάνω είχε φθάσει σε επίπεδα που δεν είχαμε ξαναδεί από το 1929. Συχνά, κάποιος από το ακροατήριο θα ρωτούσε αν αυτό σήμαινε ότι επέρχεται ακόμη μία Μεγάλη Ύφεση.

Πού να το φανταζόμασταν… Άραγε η αύξηση του 1% (ή, καλύτερα του 0,01%) προκάλεσε τη Μικρότερη Μεγάλη Ύφεση που τώρα βιώνουμε; Πιθανώς συνέβαλε. Αλλά το πιο σημαντικό ζήτημα είναι ότι η ανισότητα είναι από τους κυριότερους λόγους που η οικονομία βρίσκεται σε αυτό το σημείο και η ανεργία είναι τόσο υψηλή. Read the rest of this entry

Ο θυμός των Ισπανών

Πρέπει να κατανοήσουμε τον θυμό των Ισπανών – είναι ο θυμός πολλών Ευρωπαίων. Θεωρητικά, οι Ισπανοί «τα κάνουν όλα σωστά». Εδώ και 18 μήνες πράττουν ακριβώς αυτό που διατάζουν το Βερολίνο, οι Βρυξέλλες και η Φρανκφούρτη. Δραστικές περικοπές στις δημόσιες δαπάνες, αύξηση των φόρων, μεταρρύθμιση στην αγορά εργασίας.

Τι λαμβάνουν ως αντάλλαγμα; Μέχρι στιγμής, την καταστροφή. Ενας στο δύο νέους Ισπανούς είναι άνεργος. Ο ρυθμός της ανάπτυξης είναι αρνητικός και οι μεσοπρόθεσμες προβλέψεις δείχνουν και πάλι ύφεση. Τουλάχιστον, αν αυτή η οδυνηρή λιτότητα είχε συνέπεια να λάβει η Μαδρίτη την ευλογία των αγορών… Αυτό όμως δεν συμβαίνει. Read the rest of this entry

Κερδίζει με συνταγή ήρεμης δύναμης

Φαβορί για την προεδρία πριν από την τηλεμαχία της Τετάρτης, φαβορί και έπειτα από αυτήν, ο κατά τα άλλα ήπιος και εγκρατής Φρανσουά Ολάντ πρωταγωνίστησε σε μία από τις πιο άγριες προεδρικές αντιπαραθέσεις των τελευταίων περίπου 30 ετών (της περιόδου από το 1988 και μετά, σύμφωνα με τη Le Monde).

Ο 57χρονος Σοσιαλιστής νίκησε τον επίσης 57χρονο συντηρητικό αντίπαλό του στα σημεία μεν, αλλά καθαρά, και πλέον οδεύει θριαμβευτικά προς το Μέγαρο των Ηλυσίων. Ο Ολάντ που είδαν οι Γάλλοι το βράδυ της Τετάρτης να ανταλλάσσει «χτυπήματα» με τον παραδοσιακά προκλητικό και «καβγατζή» Σαρκοζί, δεν ήταν ο Ολάντ που είχαν συνηθίσει. Κάθε άλλο μάλιστα. Read the rest of this entry