Monthly Archives: Απρίλιος 2014

Μαθήματα Δημοσιογραφικής Δεοντολογίας

Σκίτσο του Ηλία Μακρή, Καθημερινή 8/4/14

Σκίτσο του Ηλία Μακρή, Καθημερινή 8/4/14

Στο τμήμα Ε.Μ.Μ.Ε (Επικοινωνίας και Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης) του Πανεπιστημίου Αθηνών μας δίδαξαν από το πρώτο κιόλας εξάμηνο πως ο δημοσιογράφος οφείλει να μεταφέρει την είδηση στον αναγνώστη αυτούσια, καθαρή κι απαλλαγμένη από προσωπικά πάθη και συναισθήματα. Read the rest of this entry

Τέσσερα χρόνια απόλαυσης;

Όλοι κάνουμε όνειρα. Όνειρα, ενώ ταυτόχρονα αναρωτιόμαστε για το νόημα της ζωής. Η ζωή είναι σαν τα χαρτιά, όταν ρισκάρεις να κερδίσεις στο πόκερ κι όταν θες να χορέψεις ένα μπλουζ μες την αμαρτία με τη γκόμενα που γουστάρεις. Αυτό ήταν το νόημα της ζωής για την Κ.
Μια πανέμορφη 35άρα, χορτασμένη απ’ την αμαρτία και τη νύχτα. Χορτασμένη από τέσσερα χρόνια θαμπά περαστικών, άγνωστων, γνωστών, φίλων, αδερφών σε ένα μπαρ τελειωμένο από πελάτες και ποτά. Και να έχεις απέναντί σου στην γωνία δυο μάτια να σε κοιτάνε βαθειά και να σου υπόσχονται βράδια ακολασίας ξανά και ξανά και ξανά! Ανάβει τσιγάρο και μου βάζει άλλο ένα ποτό. Κερασμένο. Κάθεται σταυροπόδι στην μπάρα αλά Saron Stone.
«Όλα αυτά τα χρόνια έχω σκεφτεί να φύγω, να ανοίξω φτερά και να πάω όπου με πάει ο άνεμος. Να τολμήσω, να ζήσω. Αλλά στο τέλος ξέρεις τι γίνεται; Φοβάμαι. Φοβάμαι να χαράξω την πορεία μου και μένω φυλακισμένη. Παλιά δεν ήμουν έτσι. Είμαι μεγάλη πια για ρίσκα, για το μπλουζ πάει κ έρχεται. Περασμένα μεγαλεία. Τι να σου πω; Για έρωτες, χρήμα, πάθη, γέλια, δάκρυα ή αγάπη; Τί; Δεν μετανιώνω για κάτι. Ίσως για κάποιους αυτά τα χρόνια να ήταν απόλαυση αν ζούσαν αυτές τις καταστάσεις, αλλά για εμένα δεν ξέρω τι ήταν. Πραγματικά. Ίσως να σου έχω μια απάντηση όταν ξαναπεράσεις να τα πούμε», και σκάει αυτό το χαμόγελο που έκανε τόσους άντρες να την καψουρευτούν…
Σβήνει το τσιγάρο και αρχίζει να μαζεύει, ενώ τελειώνω το ποτό μου. Μόλις τέλειωνε το feeling good από Aynsley Lister κι έστριψα το τελευταίο τσιγάρο για το δρόμο. Την χαιρετάω, μου δίνει ένα φιλί και το τελευταίο μεροκάματο. Η πόρτα πίσω κλείνει και ανοίγει μια άλλη.
Τελευταίο βράδυ. Αλλά για την Κ. ο κύκλος ξαναρχίζει κάθε βράδυ, την ίδια ώρα, στο ίδιο μέρος, με τις ίδιες φάτσες, με μισοάδεια μπουκάλια και πολύ μπλουζ. Άρα αυτό είναι η απόλαυσή της ή απλά τέσσερα γαμημένα χρόνια…;

Σωτήρης Σμυρνής

«Πούστης, λεσβία, αδελφή…»

DSC_0741Προκατάληψη, μισαλλοδοξία, φόβος, συντηρητισμός, κοινωνικός αποκλεισμός… Αυτά ίσχυαν κάποτε. Ή μήπως όχι; Κατά τα φαινόμενα ζούμε σε μια κοινωνία προοδευτική, ανοιχτή σε όλους, χωρίς κάστες και νόρμες, μια κοινωνία που αγκαλιάζει όλους τους πολίτες και δεν περιθωριοποιεί κανέναν. Ή μήπως όχι;
Φυσικά και όχι.
Ο λόγος για την ανοχή στην διαφορετικότητα του άλλου. Και πιο συγκεκριμένα, για τους ανθρώπους εκείνους που οι σεξουαλικές τους επιλογές «παρεκκλίνουν» από αυτές του συνόλου, των πολλών, αγγίζουν το «ανήθικο» και «παραβιάζουν» τους κανόνες της ανθρώπινης φύσης- όπως διατείνονται οι πολλοί. Read the rest of this entry