Live-ιστορίες: Οι NIGHTSTALKER Ζωντανοί στο Κύτταρο

Παρασκευή βράδυ και τι καλύτερο από live Nightstalker. Μαζί με το φιλαράκι μου το Ζαχαρία και το Ζώη τον αδερφό του, κατεβαίνουμε την Αχαρνών ψάχνοντας για parking. Καταριόμαστε την τύχη μας επειδή όλες οι θέσεις είναι πιασμένες, αλλά με τα πολλά αφήνουμε το αυτοκίνητο δύο στενά πάνω από το ιστορικό Κύτταρο. Στο δρόμο ψυχή. Δύο άστεγοι κοιμούνται σε χαρτόκουτα, ένα πρεζάκι παραπατά και συγκρατιέται από ένα κάδο σκουπιδιών και ένας «σακάτης σκύλος» παλεύει με ένα μισοφαγωμένο κρουασάν. Η ώρα πλησιάζει 11. Έξω από το κλαμπ άδεια 500άρια κουτάκια μπύρας και δυο τρεις παρέες συζητούν.

Μέσα ο χώρος έχει γεμίσει. Παίζουν οι Heavier Than God. Mούσια, κοιλιές, drummer με μπλουζάκι Eyehategod (respect) σε προιδεάζουν για το τι παίζουν. Sludge τύπου Kylesa φέρνοντας στο μυαλό και τους Έλληνες Lucky Funeral. Το γκρουπ ζέστανε τον κόσμο και το κοινό ανταπέδωσε με ένα δυνατό χειροκρότημα στο τελευταίο τους κομμάτι. Η ώρα για να εμφανιστούν οι Nightstalker πλησιάζει. Αφού αγοράσω το καθιερωμένο μου t-shirt πιάνω θέση στο πατάρι του Κύτταρου και πλέον δεν με κουνάει κανείς. Περασμένες 11μιση και το ιστορικό γκρουπ ανεβαίνει στη σκηνή. Τέσσερις δίσκοι, πάνω από είκοσι χρόνια στο μουσικό στερέωμα, αμέτρητα live και βρόμικη ροκιά να στάζει από τα μπατζάκια τους. Ο Αργύρης είναι κάτι παραπάνω από τον frontman της μπάντας και όσοι ακολουθούν πιστά τους Stalker τόσα χρόνια –και αυτοί είναι πάρα πολλοί- το γνωρίζουν. Attitude μεγατόνων, μαγκιά που ζέχνει από χιλιόμετρα και σκηνική παρουσία που σε στέλνει αδιάβαστο. Καπνοί, groove και ψυχεδελικά τριπαρισμένα βίντεο στον προτζέκτορα πίσω από τη μπάντα φτιάχνουν τη διάθεση του κοινού.

Τα τραγούδια ωστόσο την απογειώνουν: Use, Voodoo U do/Iron, Heavy Mental, All Around, Just A Burn, This is U, Freakland, Zero Hero, Superfreak, Trigger Happy, Baby God is Dead, Enough is not Enough, Line. H σειρά δεν έχει ποτέ σημασία σε τέτοια live. Διανθισμένα με δολοφονικές ατάκες από τον Αργύρη (Το επόμενο είναι διασκευή Scorpions, καλησπέρα παιδάκια, μισό λεπτό να πιω κάτι, νερό είναι ρε σεις και μέσα δεν έχει σχεδόν τίποτα) σε κάνουν να μη θες να τελειώσει ποτέ η συναυλία. Το κοινό όπως πάντα ενθουσιώδες και πολυσυλλεκτικό –μαλλιάδες, μέταλλα, πανκιά, αγόρια, κορίτσια, αγοροκόριτσα, τατού, σκουλαρίκια, τσιγάρα, μπύρες και ροκ ιστορίες- έφυγε από το live γουστάροντας τρελά και δίνοντας ραντεβού για το επόμενο. Εμείς γυρνώντας στο αυτοκίνητο σιγοτραγουδούσαμε στίχους των Stalker και σχολιάζαμε πως αν αυτή η μπάντα είχε γεννηθεί στην Αμερική θα είχε καταφέρει να γαμήσει το σύμπαν, όπως λένε και στο All Around…

So come on we’re lost in space

So came on lets burn it all,

just like a kick right in your face

so come on lets fuck the world

Σπ. Σμυρνής

Advertisements

Posted on Μαρτίου 31, 2012, in Πολιτισμός and tagged , , , . Bookmark the permalink. 1 σχόλιο.

  1. Έτσι ακριβώς.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: