Πως ξε-αγαπάς;

Έχετε υπάρξει μαζί. 820e85575462c7ddc59fc62aa45681ad.jpgΈχετε γίνει ένα… Λένε πως καταλαβαίνεις ότι αγαπάς κάποιον, όταν όλα γύρω σου μοιάζουν ανούσια χωρίς αυτόν. Πράγματι, κάπως έτσι λειτουργεί το συναίσθημα. Τι γίνεται όμως όταν το εμείς αντικαθίσταται από το εγώ & εκείνος; Όταν το μαζί γίνεται χώρια, ηθελημένα ή μη; Read the rest of this entry

To σημείο μηδέν

flat1000x1000075f-u4Όταν μεγαλώσω θέλω να γίνω Tom Waits. Θέλω να βάλω φωτιά στους δίσκους μου. Να καούν όλοι. Στάχτη να γίνουν να γεμίσουν τα ρουθούνια μας βινύλιο. Να κάψω μαζί τους κάθε στίχο που γράφτηκε ποτέ, κάθε τραγούδι που συνέθεσε κάποιος άλλος. Όταν μεγαλώσω θέλω να γράψω ένα δίσκο για μας. Θα του δώσω το όνομα σου. Στην πρώτη πλευρά θα χωρέσω όλη την έμπνευση του κόσμου. Στη δεύτερη θα βάλω λίγο από το αίμα μας. Μα δε φτάνει. Θα συμπληρώσω σπέρμα, ιδρώτα, σάλιο. Θα βάλω φωνές και όλες εκείνες τις εκκωφαντικές σιωπές σου. Δεν θα σταματήσω μ’ ακούς; Θα τον γεμίσω με όλο το μέσα σου αυτό το γαμημένο δίσκο. Όταν γεμίσει με το μέσα σου λοιπόν θα κάτσω δίπλα στο πικάπ που αγοράσαμε μαζί, σε εκείνο το παζάρι που χαν στοιβάξει οι μπατίρηδες τις στιγμές τους δίπλα σε βιβλία, δίσκους, κηροπήγια, χρυσαφικά και παλιά νομίσματα. Μόλις η βελόνα γδάρει το βινύλιο δεν θα υπάρχει πια ροκ, φολκ, μπλουζ, τζαζ, πανκ και heavy metal. Θα υπάρχεις εσύ, η φτωχή μου πάρτη και ένα μπουκάλι ρούμι. Σαν την πρώτη φορά. Read the rest of this entry

Να προσέχεις

rain-tumblr-i11-7320

Σεπτέμβρης. Κι έχει πιάσει μια βροχή διαολεμένη. Δροσιστική, ρομαντική λένε γύρω, εκνευριστική θα έλεγα εγώ. Μελαγχολική. Read the rest of this entry

Ζάχαρη και νερό

Colorful-Water-Drops-Wallpapers-21-1024x1024

Κάπου παραμυθένια…

Εκείνη μια ζαχαρένια μωβ μπαλίτσα κι εκείνος ένα  διάφανο υγρό πλασματάκι…

«Θέλω πολύ να σ’ αγκαλιάσω».

«Θα με πονέσεις;»

«Όχι, σου υπόσχομαι πως όχι». Read the rest of this entry

H τελευταία νύχτα της ζωής σου

1442167755-156005c5baf40ff51a327f1c34f2975bΒιάσου, σε λίγο ξημερώνει μαλάκα μου! Βασικά έχεις κάποιες ώρες ακόμη. Τώρα νύχτωσε! Και θέλει 9 ώρες μέχρι να ξημερώσει περίπου. 540 λεπτά! Και πολλά, αμέτρητα σχεδόν δευτερόλεπτα. Αυτή είναι η τελευταία νύχτα της ζωής σου μαλάκα μου! Δεν θα προλάβεις να δεις το ξημέρωμα. Θα πάρει μαζί του το γαμημένο, στη λήθη του, όλα όσα έζησες, όλα όσα αισθάνθηκες, όλα όσα συνέβησαν στην τελευταία νύχτα της ζωής σου. Έτσι γίνεται συνήθως. Η μέρα θάβει της νύχτας τα καμώματα. Ο ήλιος τα κρύβει στις αχτίδες του και εσύ δεν μπορείς να τα αντικρίσεις πια. Περιμένεις υπομονετικά μπας και νυχτώσει ξανά και απλώσει η νύχτα το μαύρο της πέπλο. Κάτω από το πέπλο της θα φανερωθούν και πάλι. Ξεχάστηκες πάλι μαλάκα μου και η ώρα περνά. Μετρά αντίστροφα ο χρόνος για την τελευταία νύχτα της ζωής σου. Συγκεντρώσου. Κάθε λεπτό, κάθε δευτερόλεπτο αξίζει. Κάθε στιγμή είναι μοναδική. Έτσι γράφουν στα βιβλία που διαβάζεις, τα βιβλία που θάρρος σε γεμίζουν να γυρίσεις τον κόσμο και να γίνεις κάποιος. Όχι κανένας αλλά κάποιος. Η τηλεόραση βέβαια τα λέει αλλιώς. Θα περάσει και αυτή η νύχτα ψιθυρίζει στο αυτί και χασκογελά πίσω από την πλάτη σου. Θα περάσει και αυτή η νύχτα και αύριο θα ξημερώσει μια καινούρια μέρα. Δεν χάθηκε ο κόσμος να περιμένεις λοιπόν. Δεν ξέρεις τι θα σου φέρει το ξημέρωμα μαλάκα μου. Ή μήπως ξέρεις; Read the rest of this entry

Δεν πετάς έτσι έναν έρωτα…

love_letter.jpg«Πόσα  “τώρα” πιστεύεις πως μπορώ ν’ αντέξω μονάχη; Τι θα πει θα ξαναγυρίσεις; Γιατί έφυγες καν εξαρχής; Εξήγησέ μου στα πόσα “κάποια στιγμή εμείς…” θα πρέπει να πάψω πια να πιστεύω; Ποιο “εμείς”; Πώς “εμείς”; Μια σταλιά άνθρωπος να υπάρχω για δυο. Παρήγορες οι αναμνήσεις για να γεμίζουν το κενό σου, μα κάποια στιγμή ξεθωριάζουν. Και τότε τι; Άσε με να σου πω τι γίνεται τότε… Read the rest of this entry

Ζάχαρη και νερό (ΙΙ)

abstract love purple digital art hearts selective coloring 1920x1200 wallpaper_wallpaperswa.com_121

Κάπου στον πραγματικό κόσμο…

«Κατάλαβέ το, δεν είμαι από ζάχαρη, για ν’ αρέσω σε όλους! Read the rest of this entry

Σε τρεις πράξεις

couple3Πράξη πρώτη

Σαββατόβραδο γύρω στις έντεκα. Την κρατά απ’ το χέρι προστατευτικά. Διασχίζουν το δρόμο ψάχνοντας ταξί. Read the rest of this entry

Θα σου περάσει

break up projectΝα μην ανήκεις πουθενά. Να μη χωράς πουθενά. Να μη σε καταλαβαίνει κανένας. Να χάνεις ανάσες, σαν να λιγοστεύει ξάφνου ο αέρας, όποτε συνειδητοποιείς ότι εκείνη δεν είναι δίπλα σου. Read the rest of this entry

Παραμύθι

shootingstar
Οι ποιητές μωρό μου δεν γράφουν ποιήματα, μα παραμύθια. Κλώθουν λέξεις για παιδιά που συγκινούν μεγάλους και μαζεύουν δάκρυα για τις προσευχές που εισακούστηκαν. Έτσι είχε γράψει ο Τρούμαν Καπότε και είχε δίκιο. Μαζεύουν δάκρυα από τους προδότες, που γύρισαν την πλάτη στα όνειρα τους, για να μεγαλώσουν. Μαζεύουν δάκρυα από όσους σκότωσαν σε ένα κελί 70 τετραγωνικών την παιδικότητα τους, σκαρφιζόμενοι μπροστά σε τρίτους, πως τώρα ζουν την ζωή που ήθελαν από παιδιά. Αυτοί δακρύζουν με τα παραμύθια και οι ποιητές δεν τους λυπούνται καθόλου. Τους φοβούνται λίγο βέβαια. Ίσως για αυτό τους αφιερώνουν τα παραμύθια τους. Τους φοβούνται γιατί σαν καθρέφτης δείχνουν τη φύση των ανθρώπων. Εγώ είπα σήμερα μωρό μου να γράψω ένα παραμύθι για τους ποιητές και ας ξέρω, πως δεν είμαι ποιητής ο ίδιος. Αν τα καταφέρω δεν γνωρίζω, μα αξίζει να το προσπαθήσω. Το χρωστάω νομίζω στα παιδιά που γνώρισα, ανάμεσα τους και εγώ. Δεν έχει δράκους το παραμύθι μωρό μου, μα έχει πριγκίπισσα. Πανέμορφη, με μακρύ μαύρο μαλλί να αγκαλιάζει τον υπέροχο της κώλο. Δεν υπήρχε σε όλη την πλάση πρίγκιπας ή χωρικός να μην καυλώνει με τον κώλο της. Συγγνώμη για την γλώσσα μωρό μου, μα στο είπα, δεν είμαι ποιητής και οι δικές μου λέξεις φτιασίδια δεν έχουν, ούτε επίθετα φορούν να κρύψουν τη γύμνια τους. Μένουν γυμνές να σε κοιτούν, όταν με φόβο τις διαβάζεις.
Read the rest of this entry